Edmund Spenser -Sonnet LII

Sonnet LII
So oft as homeward I from her depart,
I goe lyke one that hauing lost the field:
is prisoner led away with heauy hart,
despoyld of warlike armes and knowen shield.
So doe I now my selfe a prisoner yeeld,
to sorrow and to solitary paine:
from presence of my dearest deare exylde,
longwhile alone in languor to remaine.
There let no thought of ioy or pleasure vaine,
dare to approch, that may my solace breed:
but sudden dumps and drery sad disdayne,
of all worlds gladnesse more my torment feed.
So I her absens will my penaunce make,
that of her presens I my meed may take.

Nie masz uprawnień do komentowania

MultiSlowka.pl

Klasyka literatury ze słowniczkiem i ćwiczeniami

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Czytelnia - treści losowe

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 
Główna Czytelnia Wiersze Edmund Spenser -Sonnet LII

Loading ...

Aby zapewnić najwyższą jakość usług, wykorzystujemy pliki cookies. Sprawdź cel, warunki przechowywania i dostęp do tych informacji w Polityce prywatności. Czy zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies?

Polityka cookie OK