Emily Dickinson- XXXII (Hope is the thing with feathers)


Hope is the thing with feathers
That perches in the soul,
And sings the tune without the words,
And never stops at all,
  
And sweetest in the gale is heard;       
And sore must be the storm
That could abash the little bird
That kept so many warm.
  
I ’ve heard it in the chillest land,
And on the strangest sea;       
Yet, never, in extremity,
It asked a crumb of me.

Nie masz uprawnień do komentowania

Wyszukiwarka

Czytelnia - treści losowe

Polub nas na FB

Główna Czytelnia Wiersze Emily Dickinson- XXXII (Hope is the thing with feathers)

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Reklama

Loading ...

Ta strona wykorzystuje pliki cookie.

Polityka cookie OK