Emily Dickinson- XXXII (Hope is the thing with feathers)



Hope is the thing with feathers
That perches in the soul,
And sings the tune without the words,
And never stops at all,
  
And sweetest in the gale is heard;       
And sore must be the storm
That could abash the little bird
That kept so many warm.
  
I ’ve heard it in the chillest land,
And on the strangest sea;       
Yet, never, in extremity,
It asked a crumb of me.

Nie masz uprawnień do komentowania

MultiSlowka.pl

Klasyka literatury ze słowniczkiem i ćwiczeniami

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Czytelnia - treści losowe

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 
Główna Czytelnia Wiersze Emily Dickinson- XXXII (Hope is the thing with feathers)

Loading ...

Aby zapewnić najwyższą jakość usług, wykorzystujemy pliki cookies. Sprawdź cel, warunki przechowywania i dostęp do tych informacji w Polityce prywatności. Czy zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies?

Polityka cookie OK