Rupert Brooke -Mummia

Mummia

AS those of old drank mummia
To fire their limbs of lead,
Making dead kings from Africa
Stand pandar to their bed;

Drunk on the dead, and medicined
With spiced imperial dust,
In a short night they reeled to find
Ten centuries of lust.

So I, from paint, stone, tale, and rhyme,
Stuffed love’s infinity,
And sucked all lovers of all time
To rarify ecstasy.

Helen’s the hair shuts out from me
Verona’s livid skies;
Gypsy the lips I press; and see
Two Antonys in your eyes.

The unheard invisible lovely dead
Lie with us in this place,
And ghostly hands above my head
Close face to straining face;

Their blood is wine along our limbs;
Their whispering voices wreathe
Savage forgotten drowsy hymns
Under the names we breathe;

Woven from their tomb, and one with it,
The night wherein we press;
Their thousand pitchy pyres have lit
Your flaming nakedness.

For the uttermost years have cried and clung
To kiss your mouth to mine;
And hair long dust was caught, was flung,
Hand shaken to hand divine,

And Life has fired, and Death not shaded,
All Time’s uncounted bliss,
And the height o’ the world has flamed and faded,
Love, that our love be this!

Nie masz uprawnień do komentowania

MultiSlowka.pl

Klasyka literatury ze słowniczkiem i ćwiczeniami

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Czytelnia - treści losowe

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 
Główna Czytelnia Wiersze Rupert Brooke -Mummia

Loading ...

Aby zapewnić najwyższą jakość usług, wykorzystujemy pliki cookies. Sprawdź cel, warunki przechowywania i dostęp do tych informacji w Polityce prywatności. Czy zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies?

Polityka cookie OK