WYKRZYKNIENIA

W języku angielskim, podobnie jak w polskim, możemy wyrazić szczególne zaangażowanie emocjonalne w wypowiadane zdanie poprzez zmianę intonacji wypowiedzi. W zapisie taką zmianę oznaczamy wykrzyknikiem. Jednak istnieją także specjalne konstrukcje gramatyczne, których używa się do wyrażania wykrzyknień. Zamiast prostego "My uncle did a really great job!" ('Mój wuj wykonał naprawdę dobrą robotę!') możemy np. powiedzieć:

(1) Didn\'t my uncle do a really great job!
Czyż mój wuj nie wykonał naprawdę dobrej roboty!

Takie wykrzyknienie przypomina pytanie retoryczne. Nie wypowiadamy go jednak z intonacją pytania. W tego typu konstrukcjach zachodzi zawsze inwersja (zmiana szyku wyrazów - por. SZYK WYRAZÓW) charakterystyczna dla angielskich pytań. Oto kilka kolejnych przykładów:

(2) Isn\'t the President of Colombia an intelligent fellow!
Czyż prezydent Kolumbii nie jest inteligentnym facetem!
(3) Damn, hadn\'t your cousins deserved what happened to them yesterday!
Kurczę, czyż twoi kuzyni nie zasłużyli na to, co ich wczoraj spotkało!
(4) Doesn\'t he look like an ancient monster!
Czyż on nie wygląda jak starożytny potwór!

Powyższe konstrukcje nie sprawiają zazwyczaj problemów Polakom uczącym się języka angielskiego. Nieco trudniejsze jest użycie schematu zilustrowanego w przykładach (5-8). Nie zawiera on elementu negacji, występuje w nim za to element "ever" wzmacniający wykrzyknienie.

(5) Jesus, did I ever make a mistake marrying that idiot!
O Jezu, czyż nie popełniłam błędu, wychodząc za tego idiotę! (O Jezu, ależ błąd popełniłam, wychodząc za tego idiotę!)
(6) Man, was that lecture ever boring! (am.)
Człowieku, czyż ten wykład nie był nudny! (Człowieku, ależ ten wykład był nudny!)
(7) Can Kasparov ever play chess! (am.)
Czyż Kasparow nie umie grać w szachy! (Ależ świetnie Kasparow gra w szachy!)

Powyższe konstrukcje nie mają w języku polskim odpowiednika. Przy nauce najlepiej myśleć o nich jako o pytaniach retorycznych z negacją (takich jak w przykładach (1-4)), a zamiast negacji używać wzmocnienia w postaci słowa "ever" (nie ma tu ono żadnego znaczenia poza wzmacnianiem wykrzyknienia). Warto też pamiętać, że ten typ wykrzyknień jest charakterystyczny raczej dla amerykańskiej odmiany angielskiego.

We wszystkich powyższych przykładach mieliśmy do czynienia z inwersją pytajną (zmianą szyku wyrazów - czasownik posiłkowy, np. "did" lub "can" przesuwał się na początek zdania). Nie zachodzi to w trzecim typie wykrzyknień spotykanych w języku angielskim. Ten typ charakteryzuje się obecnością zaimków pytających takich jak "what" i "how " Oto przykłady:

(8) Jesus, what an idiot my husband has become over last few years!
O Jezu, jakim idiotą stał się w ostatnich latach mój mąż!
(9) Man, how boring that lecture was!
Człowieku, jaki nudny był ten wykład!
(10) Oh my God, what fascinating ideas Karl Marx had!
O mój Boże, co za fascynujące pomysły miał Karol Marks!

Mimo że powyższe wykrzyknienia przypominają pytania, należy pamiętać, że nie można w nich zmienić szyku na pytajny:

(11) *Jesus, what an idiot has my husband become over last few years!
O Jezu, jakim idiotą stał się w ostatnich latach mój mąż!
(12) *Man, how boring was that lecture!
Człowieku, jaki nudny był ten wykład!
(13) *Oh my God, what fascinating ideas did Karl Marx have!
O mój Boże, co za fascynujące pomysły miał Karol Marks!

Nie masz uprawnień do komentowania

Wyszukiwarka

Gramatyka - treści losowe

Polub nas na FB

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Reklama

Loading ...

Ta strona wykorzystuje pliki cookie.

Polityka cookie OK