Sylvia Plath-Faun

Faun
Haunched like a faun, he hooed
From grove of moon-glint and fen-frost
Until all owls in the twigged forest
Flapped black to look and brood
On the call this man made.

No sound but a drunken coot
Lurching home along river bank.
Stars hung water-sunk, so a rank
Of double star-eyes lit
Boughs where those owls sat.

An arena of yellow eyes
Watched the changing shape he cut,
Saw hoof harden from foot, saw sprout
Goat-horns. Marked how god rose
And galloped woodward in that guise.

Nie masz uprawnień do komentowania

MultiSlowka.pl

Klasyka literatury ze słowniczkiem i ćwiczeniami

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Czytelnia - treści losowe

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 
Główna Czytelnia Wiersze Sylvia Plath-Faun

Loading ...

Aby zapewnić najwyższą jakość usług, wykorzystujemy pliki cookies. Sprawdź cel, warunki przechowywania i dostęp do tych informacji w Polityce prywatności. Czy zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies?

Polityka cookie OK