William James Dawson - Inspirations


SOMETIMES, I know not why, nor how, nor whence,

A change comes over me, and then the task

Of common life slips from me. Would you ask

What power is this which bids the world go hence?

Who knows? I only feel a faint perfume

Steal through the rooms of life; a saddened sense

Of something lost; a music as of brooks

That babble to the sea; pathetic looks

Of closing eyes that in a darkened room

Once dwelt on mine: I feel the general doom

Creep nearer, and with God I stand alone.

O mystic sense of sudden quickening!

Hope’s lark-song rings, or life’s deep undertone

Wails through my heart—and then I needs must sing.

Nie masz uprawnień do komentowania

Czytelnia - treści losowe

Polub nas na FB

Wyszukiwarka

Główna Czytelnia Wiersze William James Dawson - Inspirations

Subskrybcje

Zapisz się do subskrypcji aby codziennie otrzymywać wiadomości i uczyć się słowek
captcha 

Zaloguj się lub zarejestruj aby skorzystać ze wszystkich funkcji portalu.

Reklama

Loading ...

Ta strona wykorzystuje pliki cookie.

Polityka cookie OK